| تبليغات | X |
|
هر پنجره ای را که باز می کنم , پرندگان , خسته از راه می رسند
|
فکر پرواز را حبس کرده ام
آسمان
هر رنگی که باشد
بر سینه ام
سنگینی می کند
خیابان ها
به هر رنگی که بیایند
مسیر را اشتباه رفته اند
من
هر رنگی که باشم
تنها پشت این پنجره
روزهایم را کشیک می کشم
که یکی یکی
یخ می زنند
۶ دی ۱۳۸۶. کیچینر . سر زمین برف و تنهایی
