| تبليغات | X |
|
هر پنجره ای را که باز می کنم , پرندگان , خسته از راه می رسند
|
سلام به همه دوستان
این روزها شعر واره های زیادی دارم برای تکمیل کردن اما هربار که دست به نوشتن میبرم همه چیز رو فراموشم میکنم. برام کامل کردنشون سخت شده. برای این پست دو شعر از کتاب ( زمین اگر نچرخد) رو کار میکنم به امید اینکه برای پست بعدی بتونم شعر های جدید رو کامل کنم.
۱-
جاز
پاپ
راک
همه فالش می زنند!
قلبم را می گذارم زیر سوزن گرامافون
عقربی از زلف کج
عاشقانه ها را به لرزه می آورد
شد خزان
در سیگاری که سالهاست پیچیده ام
گر می گیرد
الهه ناز با دو استکان چای
اسطوره نیست روبرویم
مراببوس
مراببوس
مرا
ببوس
که با تنفس مصنوعی زنده ام!
۲-
هر شب مرور می کنم
آسمان
پشت یک مشت ستاره پنهان ست!
سپتامبر ۲۰۰۸ یک روز سرد
سلام به همه ی دوستانی که در این فضای مجازی مارو از لطف حقیقی خودشون بهره مند ساخته اند و می سازند. اما دو نکته:
۱- کتاب زمین اگر نچرخد رو می توانید از کتاب فروشی انجمن شاعران ایران واقع در خیابان انقلاب روبروی درب اصلی دانشگاه تهران پاساژ فروزنده پلاک ۲۱۲ و با تخفیف دریافت کنید و یا می توانند مراجعه کنید به دفتر امور ادبی استانهای حوزه هنری کل واقع در خیابان حافظ تقاطع سمیه. دفتر آقای یاری.
۲- ما از کلیه ی انتقادات شما در مورد کتاب به هر نوع و به هر اندازه ای استقبال خواهیم کرد. گفتنی ست که مولف قصد دارد از همه نظرات سازنده ی شما در وبلاگ دیگری بدون هیچ محددیت و سانسوری استفاده کند.
و اما شعر جدیدی از خانم جواد زاده.
با احترام محمد جواد سلطانی
آگوست ۲۰۰۸ کیچینر
تمام ِقصه به تو ختم می شود
و سياهی ِ جنگل به ردّ پايت
جنگل را به زمين بکوب
تا دلم را در استکان بريزم و برگردم
بکوب
بکوب
نيازی به چين های دامن نيست
هميشه خوب رقصيده ام
و پايم را
هميشه
جاهايی می گذارم
که فکر نمی کنی
می کوبم
پا می کوبم
از وقتی مادر عروسک نمی خرد
و رنگ چادرش دست من نيست
بکوب
می کوبم
با ساز کودکانه ی هر تويی
من هميشه خوب رقصيده ام.
توسط :جوادزاده
