سلام به همه دوستان عزیز

شعرهای زیر از شاعران کرد عراق هستند 

و با نامی که دارند حتما برای دوستان شناخته شده اند

پس نیاز به توضیح بیشتری نیست!

 امیدواریم شما هم لذت ببرید.

 ۱-هيچ مي داني

شعر بد

مثل چاي بد طعم است

و هرگز نمي تواني تمامش كني.  (كژال احمد)

۲- بوسه هايم ابري مي شوند و

پشت سرت

آسمان،آسمان فرو مي ريزند

 و مثل پرستويي

كنار پنجره اتاقت مي خوابند و

سراغت را مي گيرند

هرجا كه بوي تو باشد

همان جا فرو مي ريزند

بوسه هايم نيز مثل خودم

نه مادر دارند،نه وطن

و نه كسي كه غمخوارشان باشد

بوسه هايم تكه ابري بي مرزند

و گردباد سبز عشق

كه يكسر سراغ تورا مي گيرند

اگر شبي زمستاني و يخبندان

صدايي از پشت در خانه ات شنيدي

بدان ابر بوسه هاي من است

كه دارد در خانه ات را مي كوبد!  (لطيف هلمت)

۳- وقتي به هم لبخند مي زنيم

در يك سوي جهان

كودكي زانو مي زند

تاش شيشه شكسته هارا

از زير پاي عابران بردارد

و در آن سو

مردي خم مي شود

تاسنگي بردارد

به اندازه زدن يك كبوتر!

 وقتي همديگر را در آغوش مي گيريم

در يك سوي جهان

كودكي كتابهايش را برمي دارد و

به مدرسه مي رود

و در آن سو

دزدي تفنگي بر مي دارد

به اندازه سرقت يك خانه!

 ببين من و تو

در چه زمانه اي

همديگر را دوست مي داريم! (دلشاد مريواني)

۴- من تنها دو نفر را دوست مي دارم

مادرم و مادرت

كه مرا براي تو

و تو را براي من پرورش دادند.(كژال باراهيم خدر)

۵- شايد هنوز كه هنوز است

نتوانسته ام انگشتري به انگشتانت كنم

اما اگر بخواهي

بازوانم را دور گردنت مي اندازم

هرچند مي دانم

دوست نداري دست هاي جوهري ام

به موها و گونه ها و گردن و بناگوشت بخورد

اما حتما دستان كودكان مظلوم را ديده اي

كه چگونه به تكه ناني چفت مي شوند و

مي نويسند!  (عبدا... پشيو)